Dé Spanje specialist




Tapas



Tapas
Olijven met olijvenolie en stokbrood.

Wie houdt er niet van?

Iedereen houdt van tapas.

Logisch, tapas zijn gewoon kleine hapjes van wat dan ook, dus je kan altijd tapas maken die jij zelf lekker vindt.

De mens heeft altijd kleine hapjes genuttigd bij een drankje. Denk aan de boeren of herders op het land, die namen, bijna altijd, gewoon een stukje kaas mee als tussendoortje. Dus tapas bestaan al een tijdje.

Maar, waarom worden deze kleine hapjes ineens "tapas" genoemd? Waar komt dat vandaan?

Er is nogal wat onduidelijkheid over de oorsprong van het woord om zoiets aan te duiden.

Wel weten we hoe de, laten we ze "kroeghapjes" gaan noemen, hun intrede deden in Spanje, toch het land van de tapas.

Spanjaarden gaan niet naar een restaurant om tapas te eten.

Men "va de tapeo", letterlijk; voor tapas gaan, en ze gaan gewoon naar de kroeg. (En echte vertaling naar een andere taal is er niet).

"Tapear" is in Spanje een werkwoord geworden, met verleden, tegenwoordige en toekomstige tijden).

Een tapa krijg je bij je drankje in een groot aantal steden, daar hoef je niet voor te betalen.

Neem een aperitief en de tapa verschijnt er automatisch naast, meestal zonder te vragen wat je eigenlijk voor tapa had willen hebben.

In andere steden moet je ze bestellen en ervoor betalen.

Als je een grotere portie wil hebben dan een tapa, dan kan dat.

Je kan "media ración" bestellen, (halve portie, ongeveer 5 x de tapa) of "una raciön", (hele portie, 10 x de tapa).

Hier moet je altijd voor betalen.

Een tapa wordt meestal geserveerd bij een alcoholisch drankje, zoals bier of wijn.

Al wordt daar steeds minder opgelet en krijg je tegenwoordig ook soms een tapa als je cola neemt.

Waarom alleen bij bier of wijn? Simpel; de meest oorspronkelijke en goedkope tapas waren lekker vet, zoals olijven, pinda's of een schoteltje olijvenolie met een sneetje stookbrood om te dippen.

Waarom? Ook weer simpel; vet absorbeer alcohol, dan kan je meer drinken, en dat is goed voor de kroegbaas. Dus krijg je van hem een cadeau met een addertje onder het gras.


Goede wijn en Jamon Serrano
Goede wijn en Jamon Serrano

Rond 1900 kwamen er heel wat immigranten uit de bergen van Noord-Spanje naar Andalusië om zich daar te vestigen.

Een aantal van hun begon in de steden, en vooral, in de dorpen een zogenaamde "Colmado", een kruidenierswinkel waar men van alles verkocht. De colmados werden snel een soort ontmoetingsplaats voor de mensen uit de omgeving, daar konden ze immers alles kopen wat ze nodig hadden, en bleven ze regelmatig lekker hangen.

Dat ontging de colmado bazen niet, en ze bedachten dat ze ook een "Chato", een wijntje dus, konden inschenken. Op deze manier hadden ze geen last van al die mensen die maar bleven hangen maar niks kochten, ze verdienden er gewoon aan!

En, slim als ze waren, wisten ze toen al dat een vettig hapje helpt om iemand nog meer te laten drinken, je wordt namelijk minder snel dronken. En ze begonnen met kleine hapjes bij de chato te doen. Deze traditie werd snel door anderen overgenomen.

Maar goed, terug naar de eerste vraag: Hoe is het woord "tapa" zo synoniem geworden voor een klein hapje?

De meningen lopen uiteen, wel is, bijna zeker, dat de schuldige een van deze twee koningen van Spanje is: Alfons XII of zijn zoon Alfons XIII. Ik neig voor de eerste, dus daar gaan we!

Toen Koning Alfons XII op bezoek was in Cadiz, ging hij een taverne in om wat te drinken.

Het was heel heet die dag, en de taverne niet zo schoon, dus waren er veel vliegen.

De baas van het etablissement was zeer vereerd met het bezoek. Maar met al die vliegen was hij bang dat er eentje in het koninklijke jerezglas zou belanden. (Een sherry glas is net een champagneglas, maar dan kleiner en smaller). En hij bedacht: "Ik leg er een sneetje stokbrood op het glas met mijn beste jamon serrano erop, zo kunnen de vliegen er niet in".

De Koning vond de attentie zo leuk, en de jamon zo lekker, dat ie nog eentje bestelde met de woorden:

"Ponme otro chato,  y con TAPA!". (Schenk mij er nog eentje, én met DEKSEL!).

Want dat betekent het woord tapa; gewoon deksel.

Natuurlijk is het zo, dat, als een Koning zoiets zegt, dan moet het ook zo zijn!

En zo is het woord "tapa" niet allen in Spanje een begrip geworden voor kleine hapjes, maar tegenwoordig over de hele wereld!

Er zijn tegenwoordig Spaanse koks die zich hebben gespecialiseerd in het bereiden van de traditionele tapas. Maar er zijn er ook die er een verheven kunst van hebben gemaakt met de meest controversiële ingrediënten, smaken en technieken. En allemaal even lekker!

Het is altijd een feest om bij je glaasje wijn of bier een onbekend hapje te krijgen en, meestal, te ontdekken wat het is en hoe lekker het is!